Het dilemma van een volksvertegenwoordiger

308195_4647258187863_1568401460_ndonderdag 03 december 2015

In maart 2014 ben ik gekozen als raadslid. Er bleek genoeg draagvlak voor de SGP-ChristenUnie in Sliedrecht te zijn voor maar liefst zeven raadsleden. En daar zit je dan als één van de zeven. In korte tijd word je klaargestoomd om als vertegenwoordiger van de Sliedrechtse gemeenschap de kaders te stellen en vervolgens de uitvoering te controleren.

Een leuke beginperiode waarin je in korte tijd veel mensen leert kennen en de politieke dynamiek over je uitgestort krijgt. In het eerste jaar begint ook de reflectie op je functioneren in de raad. Een plek waar je zit namens een groep gelijkgestemde mensen in een hechte fractie.

Het moeilijkste vind ik om invulling te geven aan de volksvertegenwoordigende rol van een raadslid. Want wie vertegenwoordig je nu en wat moet je doen met de vaak serieuze problemen die insprekers, individuen of groepen inbrengen in het debat. 

In het begin van deze raadsperiode zijn al flinke stappen gezet door het college en de raad. Besluiten zijn er genomen over diverse fysieke projecten en gevoelige beleidspunten. Voorbeelden zijn het evenementenbeleid, accommodatie voor VV Sliedrecht, sporthal Benedenveer en de Kerkbuurt

De raad neemt beslissingen met het doel om het beste voor Sliedrecht te realiseren. Maar tegelijkertijd zijn er ook tegenstanders. Mensen die geraakt worden, of denken te worden, door de genomen beslissing: een bewoner wiens woongenot achteruitgaat, een winkelier die zijn omzet ziet afnemen, organisaties die de kosten zien toenemen, of burgers die meer moeten betalen.

In de afweging om voor of tegen een besluit te stemmen wegen bovengenoemde punten mee en deze worden afgewogen tegen het dorpsbelang. Ik blijf dit een bijzonder moeilijk dilemma vinden. Geef je gehoor aan de bezwaren die zijn geuit of laat je deze voor wat ze zijn en kies je voor in jouw ogen het beste voor het volk, als volksvertegenwoordiger. Het liefst kom je tegemoet aan alle bezwaren, maar dat maakt elke vorm van besluitvorming onmogelijk.

Een bijkomend probleem is dat de mening van “het volk” nooit op een juiste wijze in de discussie terecht komt. Mensen die alles wel best vinden hoor je niet. Mensen die “voor” zijn laten zich meestal niet horen, ze worden vertegenwoordigd door de partij die ze hebben gekozen. Hetzelfde geldt voor de tegenstanders. De enige die je wel hoort zijn de mensen die direct betrokken zijn. Hoe representatief is dat geluid?

Het zou mooi zijn dat bij de beslissingen die ook in de komende periode gepland zijn rond het recreatief knooppunt, het jeugdbeleid, het subsidiebeleid, de locatie Lanser en het Burgemeester Winklerplein, om er maar een paar te noemen, meer betrokkenheid uit de samenleving is en meer inspraak. Oók of misschien wel júist ook als je het er wel mee eens bent. Om zo ook de bestuurders en raadsleden te laten merken dat er draagvlak is voor de voorliggende beslissingen. En om te voorkomen dat belangrijke beslissingen beïnvloed worden door slechts een hele kleine maar actieve groep mensen.

Met vriendelijke groet,

Cees Paas